Udar tętnicy Percherona

KATEGORIA: Przypadki radiologiczne - 13 / 5 / 2016

Obrazowanie T2-zależne typu FLAIR.

Udar tętnicy Percherona to dość szczególny typ udaru niedokrwiennego, bardzo trudny do uwidocznienia w badaniu TK. Aby to udowodnić przygotowany został zestaw badań tego samego pacjenta, lat 34, u którego nagle pojawiły się zaburzenia świadomości oraz śladowy niedowład prawostronny.
Zestaw badań zawiera: TK w 1 dniu choroby, TK w 3 dniu choroby, RM w 7 dniu choroby. Więcej informacji na temat badania oraz dyskusja, dostępne na forum w dziale – Przypadki kliniczne | Neuroradiologia.
Badania dostępne na serwerze DICOM (dla radiologów zarejestrowanych w serwisie) poprzez program Ulite z poziomu przeglądarki internetowej oraz poprzez aplikację INFINITT dostępną na urządzenia mobilne z systemem Android oraz iOS.

Poniżej obrazy kluczowe (RM), podstawowe informacje oraz odsyłacze do pozycji piśmienniczych.
Badanie wykonane w aparacie MR 1,5 T

Obrazowanie T2-zależne typu FLAIR.

Obrazowanie DWI.

Niedrożność tętnicy Percherona skutkuje wystąpieniem obustronnych zmian niedokrwiennych w obrębie przyśrodkowych części wzgórz z równoległym (lub nie) zajęciem śródmózgowia. Wyróżnia się cztery typy wzorców udaru niedokrwiennego tętnicy Percherona, najczęstszy, typ 1, polega na jednoczesnym obustronnym zajęciu przyśrodkowych części wzgórz oraz zajęciu śródmózgowia (43%).

Klasyczny podział unaczynienia wzgórza zakłada obecność czterech obszarów, są to: przedni, przyśrodkowy, tylny, dolno-boczny. Przedni obszar zaopatrywany jest przez tętnice biegunowe (tętnice wzgórzowo-guzowe), odchodzące od tętnic łączących tylnych, obszar dolno-boczny zaopatrywany jest przez tętnice wzgórzowo-kolankowate, odchodzące od segmentu P2 tętnic tylnych mózgu, obszar tylny zaopatrywany jest przez tętnice naczyniówkowe tylne, odchodzące również od segmentu P2. Obszar przyśrodkowy wzgórza unaczyniony jest przez tętnice przyśrodkowe tylne wzgórzowo-przeszywające (wg międzynarodowego mianownictwa anat. – tt. środkowe tylno-przyśrodkowe). Odchodzą one zwykle obustronnie od segmentów P1, ale mogą rownież odchodzić w postaci pojedynczego jednostronnego pnia. Ten wariant anatomiczny nazywany jest tętnicą Percherona.

Tętnica Percherona – anatomia

PCA – posterior cerebral artery (t. tylna mózgu)
SCA – superior cerebellar artery (t. górna móżdźku)
AICA – anterior inferior cerebellar artery (t. przednia dolna móżdżku)
PICA – posterior inferior cerebellar artery (t. tylna dolna móżdżku)

Więcej informacji na temat obrazowania i objawów klinicznych udaru niedokrwiennego t. Percherona oraz innych typów udarów wzgórza znajdą Państwo w następujących pozycjach piśmienniczych, dostępnych darmowo, na stronach internetowych wydawców:

1 M. Gisele Matheus and Mauricio Castillo. Imaging of Acute Bilateral Paramedian Thalamic and Mesencephalic Infarcts. AJNR Am J Neuroradiol 2003 24: 2005-2008
2 N.A. Lazzaro, B. Wright, M. Castillo, et al. Artery of Percheron Infarction: Imaging Patterns and Clinical Spectrum. AJNR Am J Neuroradiol 2010 31: 1283-1289
3 Jeremy D. Schmahmann. Vascular Syndromes of the Thalamus. Stroke. 2003;34: 2264-2278

Korzystając ze strony zgadzasz się na używanie plików cookie, które są instalowane na Twoim urządzeniu. Za ich pomocą zbieramy informacje, które mogą stanowić dane osobowe. Wykorzystujemy je w celach analitycznych, marketingowych oraz aby dostosować treści do Twoich preferencji i zainteresowań. Więcej o tym oraz o możliwościach zmiany ich ustawień dowiesz się w Polityce Prywatności.